Het taboe van de voedselbank

door: een anonieme schrijfster

Ruim een half jaar geleden was het noodzakelijk om ons in te schrijven voor de voedselbank. Door bepaalde keuzes van anderen en onvoorziene omstandigheden was deze stap onvermijdelijk!
Omdat ik de consequenties niet kan overzien, schrijf ik anoniem dit verhaal.
Voor wat betreft de vrijwilligers, die veel vrije tijd hierin stoppen, niets dan lof.
Omdat hetgeen dat je wordt uitgereikt gratis is, durven de meeste mensen geen commentaar te leveren. Nu ik enkele maanden gebruik maak van deze faciliteit, wil ik toch wel enkele kanttekeningen plaatsen.

Maar als je op de betreffende locatie, als moeder van drie kinderen, voor het eerst naar binnen moet, het gevoel van bedelaar je bekruipt en je je realiseert, dat je een Havo-, een VWO- en een Sportacademiediploma op zak hebt… merk je, dat je zelfvertrouwen en eigenwaarde verschrompelt en smelt als sneeuw voor de zon.
Lees verder