Boek deel 1

De (social)media staan bol met maatregelen die getroffen worden om de zorgkosten enigszins in de hand te houden. Een mooi streven, maar dit zal mijns inziens tot weinig effect leiden.

Ik heb daar drie standpunten over:
1. Er wordt bezuinigd op de verkeerde kosten;
2. Huidige declaratiesysteem moet in de prullenbak;
3. Basispremie laten innen door de belastingdienst.

Steeds weer lees je in de media, dat er bezuinigd kan worden op huisartsen, verplegend personeel, ligdagen, medicijnen, specialisten, etc. De grootste kostenpost is echter het in 2006 ingevoerde declaratiesysteem: DBC/DOT, totaal ondoorzichtig, waardoor er veel consultancybureaus, managers ed (inteelt) er wel bij varen.
Waarom heeft Nederland gekozen voor een dergelijk stupide systeem. In de ons omringende landen gebruikt men DRG’s (Diagnosis Related Groups). Wij kunnen hierdoor internationaal geen gegevens uitwisselen. DRG’s zijn ook veel transparanter. Ons land houdt het ook liever zo ondoorzichtig mogelijk.

De hoogte van de basispremie wordt bepaald aan de hand van de prognose van de kosten voor het komende jaar. Nooit wordt er gekeken naar de uitgaven! Om de lagere inkomens iets te ontlasten heeft men een batterij aan medewerkers aangesteld voor de bepaling van de zorgtoeslag. Als de overheid de basispremie (net als de AOW) int via de belastingdienst, dan is men het gehele circus van toeslagen kwijt!
Ieder kostenbesparend initiatief binnen de zorg zal dan ook niet gehonoreerd worden, omdat het management hierover moet beslissen en die doen zichzelf niet de das om!

En geloof me, er kan zeker een kwart op de zorg worden bezuinigd, zonder dat dit één zorgverlener zijn baan behoeft te kosten!

Boek over de zorgsector (deel 1) downloaden:

PDF_LogoDownload het boekje