Begrijpelijke zorgnota’s

Zou u een nota betalen die in wartaal is opgesteld? Nee toch? De zorgverzekeraars doen het klakkeloos.

Managementgebrabbel
Af en toe komt zo’n nota boven water, omdat de verzekeraar die doorstuurt naar de verzekerde omdat hij zijn eigen risico nog niet heeft opgesoupeerd.
Als je de verzekeraar belt om uitleg over de nota, omdat je ervan uitgaat dat die nota in vaktaal is opgesteld en door vakdeskundigen vertaald kan worden in normale mensentaal, begint het pingpongen. Om een lang verhaal kort te maken, ook die jongens en meisjes van de verzekeraar kunnen je geen steek verder helpen bij het vertalen van de wartaal en ze verwijzen je naar de afdeling facturering van het ziekenhuis.
Voor je de kans grijpt bij het ziekenhuis, krap je je eens achter de oren en vraag je je af wat die harde werkers in die verzekeringspaleizen eigenlijk met je verzekeringspenningen uitspoken, zeker omdat ze het zelf ook niet blijken te weten. Je leest wel eens dat ze afspraken met ziekenhuizen maken over de prijs en de kwaliteit van de zorg en dat ze dat niet doen als zo’n ziekenhuis zich niet houdt aan hun eisen. Die eisen zouden gaan over kwaliteit en prijs. Ja denk je dan, mooie managementgebrabbel, maar je moet toch eerst weten wat en hoe die ziekenhuizen het doen? En dat kunnen ze je niet vertellen!
Ook de afdeling facturering van het ziekenhuis kan je niet veel verder helpen. Ze komen met termen aan als DBC, DOT, adds-on, dure medicatie en lekenvertaling. Nog steeds heb je geen antwoord op de vraag waarvoor je betaalt en of dat terecht is. Op den duur betaal je de nota. En dat moet je niet doen!

Van DBC naar DOT
Het probleem van de wartaalnota ligt bij de overheid, de Wetenschappelijke verenigingen en de zorgverzekeraars die in de jaren 90 van de vorige eeuw gezamenlijk gestart zijn met de ontwikkeling van de Diagnose Behandel Combinatie (DBC) als factuurvehikel. Het is per 2005 in de ziekenhuizen ingevoerd. De gegevens waaruit de DBC is opgebouwd, en dan met name de diagnose- en verrichtinggegevens, sluiten niet aan bij de medische terminologie, zeg maar de vaktaal, van de medisch specialist. In het dossier registreert de medisch specialist je diagnose en je verrichting en die gegevens wijken mijlen ver af van de taal waarin de nota wordt opgesteld.
Een doorsnee ziekenhuis kent al snel circa 15.000 referentiediagnosen en de DBC telt slechts 2411 diagnoseomschrijvingen. In 2012 heeft de DBC een belangrijke aanpassing ondergaan en is het DOT (DBC’s op weg naar Transparantie) geworden. In het kort komt het erop neer dat de tekst die al niet zelfverklarend was nog eens omgezet wordt en steeds verder af komt te staan van de werkelijkheid. Een puur Nederlands probleem omdat, het is al genoemd, de overheid ,de Wetenschappelijke Verenigingen en de Zorgverzekeraars hebben besloten tot het ontwerp van het factuurvehikel naast de zelfverklarende medische registraties die al lang bestaan en overal ter wereld hun nut in het factureren van de zorg hebben bewezen.

Oplossing
En de patiënt die zo’n wartaalnota krijgt? De nota terugsturen naar de zorgverzekeraar en vragen om een deugdelijke vertaling. Tegelijk een kopie van je dossier opvragen bij de behandelend specialist en de teksten in nota en dossier goed met elkaar vergelijken. Net zo lang doorgaan bij de verzekeraar tot de teksten vergelijkbaar zijn en de nota met de werkelijkheid overeenstemt. Kost je wat werk, OK, maar zeker een hoop actie bij de zorgverzekeraars en ziekenhuizen, die actief hebben meegewerkt aan dit gedrocht.

NZa helpt specialisten beter registeren

NZa helpt specialisten
Op 28 november jl. las ik op Skipr het volgende bericht: NZa en ziekenhuizen gaan specialisten helpen het registreren makkelijker te maken. Medische specialisten vinden correcte registratie en declaratie van zorg belangrijk. Een titel, die het beste doet verwachten: de NZa gaat de kar van de eenmalige bronregistratie door de arts trekken.

Diep teleurgesteld gaat het artikel na lezing direct de kliko in. Met één pennenveeg van de NZa, met medewerking van de NVZ en NFU, zijn we terug in 2005: het startjaar van de DBC. De Haagse club streepjespakken gaat de artsen helpen bij de DBC/DOT registratie! Niks geen eenmalige inhoudelijke zorgregistratie, niks geen kwaliteitsindicatoren, niks geen wetenschappelijke data, de financiële registratie staat weer bovenaan in de agenda.
Alle inspanningen, die een vermogen aan euro’s hebben gekost om de eenmalige bronregistratie van de grond te krijgen en te onderhouden, zijn hiermee ongedaan gemaakt. Instituten als NICTIZ, RIVM-FIC, DHD staan met hun bijdrage tot de eenmalige bronregistratie buiten spel en kunnen evengoed opgeheven worden. Den Haag zet immers vol in op DBC/DOT. Stoppen dus die medische registraties, er is, gezien de gekozen strategie, toch geen vraag naar. Dat geeft een forse opruiming binnen de ziekenhuizen en zo een forse kostenbesparing in de backoffice. En zonder backoffice geen externe dataverwerkers, dus ook die verdwijnen stilletjes van de markt.
Dat moeten wij volgend jaar in de kosten van onze zorgverzekering zeker terugvinden, of…???

Inzicht kosten behandeltraject….

Inzicht kosten behandeltraject….
CZ maakte deze maand een prijslijst openbaar. ‘Met de code voor het behandeltraject vindt u de kosten’, schrijft CZ als toelichting op de prijslijst op de website. ‘Het is belangrijk dat u precies weet welke behandeling u krijgt. U kunt het beste de declaratiecodes van uw behandeltraject opvragen bij het ziekenhuis’.

Deze prijslijst van CZ gaat over tweemaal heel weinig. Het klopt zonder meer dat CZ de populaire tour opgaat; dat de patiënt pas na de behandeling de kosten weet, dat de zorg duurder wordt, dat er met cijfers gegoocheld en gelogen wordt.
Maar wat veel en veel belangrijker is, is dat de achilleshiel van het systeem haarscherp wordt blootgelegd: eerst doen, dan coderen en dan factureren. Deze werkwijze heeft met het principe van marktwerking weinig tot niets van doen. Een offerte hoort daar gewoonweg bij.
Het wordt tijd dat we ons unieke DBC-systeem, zowel geprezen als vergruisd, eens goed gaan overdenken. Waarom kan een patiënt geen offerte krijgen voor zijn aanstaande behandeling?
Ik ga u het antwoord niet geven, omdat er vele wijzen zijn waarop het wel mogelijk is.

Maar één advies aan de Nederlanders die in de grensstreek met België wonen wil ik geven: informeer daar eens naar de kosten van uw behandeling: U krijgt ze, ziekenhuiskosten, specialismekosten, extra-kosten.
De artsen moeten in België overigens wel heel wat harder werken om de Nederlandse DBC-bonussen ook maar te kunnen benaderen.

Tja, de zorg wordt duurder……..