De verkiezingskrant van de Stichting ‘Lezen en Schrijven in pure mensentaal’

De verkiezingskrant van de Stichting ‘Lezen en Schrijven in pure mensentaal’

Het leest als een sprookjesboek met kaboutertjes en elfjes die ons een betere wereld beloven. Zo wil de VVD dat de overheid zich zo min mogelijk met de economie bemoeit. De mensen en bedrijven weten zelf wel wat goed voor ze is. Slim wordt verzwegen dat ze dan natuurlijk wel belasting moeten betalen om de leuke dingen die Rutte en de zijnen in petto hebben, te financieren.

Rutte speelt in op de veiligheid. De VVD belooft te werken aan het bestrijden van overlast, crimineel gedrag en wil minder vluchtelingen. Wordt het weer eens beloven, weinig geven en afkoop met mea culpa?

Lijkt wel erg veel op Wilders met zijn Partij voor de Vrijheid zegt U? Ja hoor Wilders wil geen vluchtelingen meer toelaten en is tegen de Islam. Is wel wat concreter waar het geld heen moet. Naar de politie en het leger. En voor de ouderen heeft hij nog een lekkere worst: pensioen op 65 jaar. Hoe het allemaal betaald wordt? Dat is van latere zorg.

Ook de Partij van de Arbeid heeft voor de Nederlanders een mandje vol lekkers klaarstaan. Iedereen gelijke kansen. Een goed bekkend containerbegrip dat weinig tot niets verduidelijkt. De mensen die weinig geld verdienen, zullen minder huur moeten betalen. De overheid gaat voor banen zorgen en de banken moeten de knip voor extra belasting trekken.
Ook al die lekkernij moet betaald worden. Met alleen een belastingheffing bij de banken redde ze het écht niet. Niet vertrouwen dus.

De CDA gooit het over een andere boeg. In een consumptiemaatschappij met individualiteit wil ze dat de mensen voor elkaar zorgen. Terug naar de dienstplicht, nu bij de politie of in de zorg. Wel heel erg zacht. En over de centjes blijven ze vaag. Links laten liggen, rechts laten lopen.

Democraten’66 formuleert meer van hetzelfde, alleen een stukje anders. Mensen moeten eigen keuzes maken. Nou, dat zijn we in de huidige maatschappij al gewend. Dat is dus niets anders dan een open deur intrappen. En iedereen moet zich thuis voelen in Nederland. Mijn beste Alexander, hoe kan dat nu: iedereen? Iedere cultuurfilosoof zal je vertellen dat je de Nederlanders een sprookje probeert te verkopen. Dat is niet zo mooi hoor!
Dan de leraren: daar zijn er te weinig van en er moet meer geld naar het onderwijs. Die relatie is duidelijk, meer vraagt altijd meer, dus euro’s. Maar of er echt te weinig leraren zijn, blijft een open vraag. En Europa? Meer samenwerking. Ook al zo’n dooddoener. Wordt eens concreet wat je nu écht met Europa wilt.

Als laatste, er staan meer partijen in het krantje, wat aandacht voor de partij van het elfje Marianne Thieme, de Partij voor de Dieren. Dat is lief: rechten voor dieren. Wat ze daarmee bedoelt en hoe ze dat denkt te regelen, blijft in verkiezingsnevelen gehuld. Nog zo een aardige: de mensen moeten goed zijn voor de natuur en het milieu. En pensioen na 40 jaar werken. Over de centjes die voor al die lieve ideetjes van het elfje nodig zijn, geen woord.
Een sprookjesboek met de verzamelde sprookjes van de Nederlandse politieke partijen. Kostelijk amusant, een verzameling kinderlijke visies van de Nederlandse top politici. Vertaald in mensentaal is er geen enkele politieke partij die er met aansprekend beleid uitspringt.

Weer eens een gemiste kans van de kabouters en de elfjes.

Zorgindicatorenlijstjes

LEIDERDORP - Koos DirkseMisschien was u wel het pienterste jongetje of meisje van de klas. Scoorde u overal dikke voldoendes voor en was u op het einde van het jaar de primus van de klas. Uw vriendjes en vriendinnetjes gingen ook over, maar hadden er meer moeite voor moeten doen en hun puntenlijst was toch echt wel iets minder dan die van u. Uw klas scoorde een hele dikke voldoende op het einde van het schooljaar wat de resultaten betrof. Het gemiddelde van uw klas blonk echt uit.

Een paar klasgenoten van u zijn medicijnen gaan studeren en medisch specialist geworden. Ze zijn ‘goed’ in hun vak, omdat ze aan de goede kant van de uitkomst van de kwaliteitsindicator staan.
Nu wordt u ziek en uw huisarts stuurt u naar het ziekenhuis. De medisch specialist die u behandelt confronteert u met een niet uitstelbare, grote operatie.
De arts is goed, u hebt de indicatoren van het ziekenhuis erop nageslagen. Het gestandaardiseerd sterftecijfer is lager dan landelijk gemiddeld en ook de indicatoren voor het specialisme en uw diagnose worden, gespiegeld aan het gemiddelde, als goed beschouwd.
U gaat met vertrouwen naar de specialist in het ziekenhuis.

Moet u dat wel doen? Nee, zonder meer nee! Het ziekenhuis laat u een scorelijstje van gemiddelden zien gespiegeld aan, ja alweer, een gemiddelde. Een behandeling heeft zoveel variabelen die niet gemeten worden, dat het u als pienterste jongetje van de klas, toch direct aan het denken heeft gezet? En, denk eens terug aan uw schooljaren, had u nooit eens een slechte dag? En herinnert u zich die ‘blue monday’s’ nog? Denkt u werkelijk dat uw behandelaar een continu hoog cijfer scoort, uur in uur uit, van patiënt tot patiënt? Nee toch? Ook die heeft ups en downs en, precies, als u de operatie ondergaat in een down, wat dan? Hebt u dan de kwaliteit gekregen die u op basis van het indicatorenlijstje is beloofd? Nee, die heeft u niet gekregen.

Het is een heel simpel verhaal. De mens is onzeker en dat is zeker zo wanneer er sprake is van ziekte en streeft naar zekerheid. Statistiek is de wetenschap die ondermeer de mate van onzekerheid tracht te meten. Dat is al heel ingewikkeld en wanneer niet alle variabelen bekend zijn. Eigenlijk een Mission Impossible. Simplificering van de werkelijkheid, minder variabelen meten, is dan snel gedaan. Toch worden door allerlei instanties zorgindicatoren gepubliceerd, zonder verdere verklaring, die het leven gaan leiden van het schoolcijfer voor ziekenhuis en medisch specialist. Beschouw het maar als een reclameboodschap waarmee het ziekenhuis, de huisarts in de rol van verwijzer, en u als potentiële patiënt, bestookt.

Wanneer een automerk dat op basis van zo’n rammelende onderbouwing zou doen, werd het teruggefloten door de Reclame Code Commissie.

Toch eventjes iets om over na te denken…………..

Drion steeds dichterbij

Drion steeds dichterbij

IMG_4502
door: Koos Dirkse

De senioren krijgen het de laatste tijd financieel nogal voor de kiezen. Pensioenen die niet langer geïndexeerd zijn, zorgverzekerings- penningen en eigen risico die stijgen.
De ouderenzorg wordt steeds meer uitgekleed en er worden steeds hogere eigen bijdragen verlangd.

Indexeren pensioen
Het niet indexeren van de pensioenen vindt zijn oorzaak grotendeels in een veranderde berekeningswijze van het eigen vermogen, Het vigerend rentepercentage is daarin een berekeningsfactor. En daar botsen we op een incompetente Italiaan die als een op hol geslagen Fyra aan de renteknoppen draait. Alsof de Europese economie daardoor een boost zou krijgen. Het tegenovergestelde is waar: handen op de knip, omdat we nog steeds aan het einde van het financiële eurodebacle zijn. Ofwel, het vertrouwen in de EC is ver te zoeken. Niet vreemd als je de stoelendans van de tweede- en derderangs politici die kwijlen en slijmen om een baantje in Brussel en Straatsburg,hebt gevolgd. Met aan het roer een Luxemburger die wat te veel de geneugten des levens zou nuttigen.

Zorgverzekering
De jaarlijkse stijging van de zorgverzekeringspremie met een stijging van het eigen risico, hebben we al weer moeten slikken. Meer geld voor steeds minder zorg. Want de overheid heeft nog wat in petto voor de senioren. De inkomensafhankelijke zorgpremie voor niet werkenden, precies daar worden de senioren toe gerekend, zal de komende jaren verder stijgen. En laten we het uitkleden van de ouderenzorg, alle mooie woorden van de overheid ten spijt, niet vergeten. Bovendien krijgen de senioren ook nog te maken met het snijden in fiscale voordelen. ‘Voordelen’ is hier trouwens een volledig verkeerd woord, omdat het doet vermoeden dat de ouderen een gouden regel toegekend krijgen. Niets is minder waar. Er is sprake van reguliere wet- en regelgeving die de overheid gaat aanpassen.
Let op die zogenaamde communicatiedeskundigen die het steeds zo weten te draaien, dat het lijkt alsof een discriminerende maatregel wordt rechtgetrokken.
Trouwens. over discriminatie gesproken: Heeft u wel eens nagedacht over het woord senioren? Het is een lugubere vorm van getolereerde discriminatie, waarmee de overheid zich vrij permitteert om extra geld in de bodemloze put te kunnen storten.

Onze samenleving
In de laatmoderne, neoliberale samenleving worden mensen aangespoord tot een eigen wijze van leven. Als je daar de (financiële) mogelijkheden voor hebt, kun je je eigen weg kiezen. Veel van de huidige senioren en de groep babyboomers, die er nog aankomt, hebben echter een financiële oudedagreserve, veelal verplicht, opgebouwd met AOW-inhouding en (bedrijfs)pensioenpremies. Ze hebben vertrouwd op een overheid die betrouwbaar zou acteren en hen zou geven waar ze voor hadden gespaard. Nu worden ze geconfronteerd met een tweede levenshelft, waarin de overheid hun interpretatie van de neoliberale samenleving oplegt: zorg er zelf maar voor!
Dat is regelrecht de ultieme graad van onbetrouwbaarheid. Je weg vinden in een neo-liberale samenleving moet je leren. Het is als het vinden van een nieuwe cultuur. Van de overheid mag je verwachten dat ze niet op de gok en niet op volstrekt willekeurige wijze met de financiën van de mensen omspringen, die nu aan hun tweede levenshelft bezig zijn of (binnenkort) beginnen.

Onze politici met hun goudgerand vangnet, dat is ook niet conform de neoliberale regels, hebben er niets van begrepen. Of misschien is het de zoveelste doorgestoken kaart en stevenen we af op de gratis verstrekking van de pil van…………..
Die kan de minister van VWS links of rechts voordelig met kwantumkorting inkopen en, zonder informatie aan de Kamer, doorverkopen aan de zorgverzekeraars.

De media anno 2013

door: Belinda Reekers

Als je je emotie schrapt en enkel en alleen uitgaat van de feiten, zie je dat de politiek in Nederland emotiedriven is. Minister Dijsselbloem is er een sprekend voorbeeld van.

Voor zijn beurt praten over opnieuw steun aan Griekenland (nog geen feiten door de EC uitgesproken; en moet je op basis van de feiten nog wel steun verlenen?). Uitspraken doen over de pensioenen in Nederland, die niet onderbouwd zijn (hoezo is er een probleem met de inhoud van de pensioenkassen; waar zijn de cijfers?).
Lees verder

Overdreven nuance door de ogen van de boze buitenwereld

door: Céleste Dirkse

Als je als alleenstaande moeder van drie kinderen aangeeft: ik ben moe, dan is de algemene publieke opinie: ze kan het niet aan, het is teveel voor haar. Als je zegt: met mij gaat het goed, ik red het prima! Dan leef je in ontkenning. Of erger nog: je wordt gezien als TE zelfstandig en TE onafhankelijk.

Vrijheid van meningsuiting
Daar tegenover word je van alle kanten geadviseerd om dicht bij jezelf te blijven en vooral je mening en je grens aan te geven. Maar als je dat doet in dit meningsuitingsvrije land, word je gekielhaald! Want iedereen dringt ongevraagd zijn of haar mening op en presenteert dat ook nog eens als zijnde DE waarheid.
Lees verder