Een politieke kater!

Ondank het feit dat ik geen hoge pet op heb van de politiek en zeker niet gediend ben van politieke spelletjes, ben ik in april van dit jaar toegetreden tot het bestuur van een nieuwe politieke partij. Reden hiervoor was dat ik het zorgstelsel via de politiek weer gezond wilde maken. Ik kan uiteindelijk wel blogs blijven publiceren, maar gaf mijn ideeën via de politiek meer kans.

Met veel passie en toewijding ben ik mijn politieke carriere gestart en heb me volledig gericht op het zorgstelsel. Nadat ik de basis voor een zorgplan had gelegd, ben ik hierover in gesprek gegaan met veel praktijkhouders, apothekers, medische specialisten en andere zorgverleners. De informatie die zij mij gaven heb ik in het stuk verwerkt, dat uiteindelijk heeft geresulteerd in een ruim twintig pagina’s tellend zorgplan.

Eenmaal in het politieke ‘harnas’ ingewerkt merkte ik dat er een enorme vrijheidsbeperking ontstond. Je moet je partijgericht gedragen en als één stem naar buiten treden. Valt zeker iets voor te zeggen. Initiatieven van andere partijen, die jouw goedkeuring droegen, mocht je niet benoemen. Hier moet je tegenin gaan en het ‘anders’ doen. Om een goede politicus te kunnen zijn moet je immers tegen beter weten in kunnen praten. En daar heb ik zeer grote moeite mee!

De politiek moet misstanden in het land veranderen. Goede politiek is voor mij: wat zijn de partijprogramma’s, waar zijn we het mee eens en wat zijn de verschillen. Werk de overeenkomsten uit en kom met de verschillen tot een compromis! Geen samenwerking met andere partijen in de Tweede Kamer is uit den Boze. Dat wordt eindeloos gekletst en kost veel tijd.
Ook voor je gedrag op de social media word je vaak op het matje geroepen. Wat niet in jouw portefeuille zit, mag je niet delen, zeker geen berichten van andere partijen. Het afbreken in de media van organisaties, waarmee je juist moet samenwerken is niet mijn ding. Dit weigerde ik.

Naast mijn medische achtergrond en 35 jaar ervaring hierin, heb ik ook een bouwkundige opleiding gevolgd en 13 jaar in de top van het ministerie van Volkshuisvesting gewerkt als sociaaleconomisch onderzoeker. Dit onderwerp zat niet in mijn portefeuille, dus geen communicatie hierover! Ik kan echter de woonsituatie niet geheel los zien van zorg, zeker niet voor ouderen en gehandicapten. Daarom vind ik ook dat het ministerie van VWS moet veranderen in Gezondheid, Welzijn en Wonen. Dat laatste is vanuit een zelfstandig ministerie als ondergeschoven kind bij een ander ministerie gevoegd, terwijl er nog zoveel problemen zijn op de woningmarkt. Ook hier mocht ik niet over praten.

Met de vrijheid die mij grotendeels werd ontnomen, kan ik niet langer leven. Ik heb een zeer groot netwerk, dat hierdoor met de dag slinkt en er ontstond inmiddels een ongekende imagoschade, doordat ik de contacten verslonsde.

Ik prijs daarom deze dag, dat ik mij uit de politiek heb teruggetrokken. Ik voel me wederom vrij en kan werken aan mijn passie: het zorgstelsel te verbeteren: zorg voor iedereen en zodanig, dat mensen de zorg kunnen ontvangen die nodig is, zonder dat ze financieel in de problemen komen. De ouderenzorg op een hoger level brengen, zodat onze ouderen een menswaardig bestaan krijgen. Ook de zorgverleners verdienen een betere werkomgeving: geen managers die de dienst uitmaken en geen zorgverzekeraars die het werk onmogelijk maken. De DBC-systematiek dient op korte termijn te worden gesloopt!

Het was een goede ervaring, ik heb weer veel geleerd hoe het niet moet. Een behoorlijke kater op deze dinsdag de 13e december!

Please follow and like us: