Zorgplan Healthy Community Foundation

Na intensief overleg met praktijkhouders en andere zorgverleners ‘uit het veld’ heb ik vandaag ons Zorgplan toegestuurd aan de vaste Kamercommissie VWS. In tegenstelling tot het manifest van Hugo Borst, waarin tien punten voor de ouderenzorg staan vermeld, behelst dit Zorgplan 75 pagina’s voor de gehele zorg.

Het is een dynamisch stuk, waaraan geregeld nog wordt gewerkt. Het plan moet worden gezien als leidraad voor verbeterpunten per beroepsgroep.
Naast de vaste Kamercommissie en individuele Kamerleden, is dit Zorgplan ook gestuurd aan de pers.

Wij stellen het zeer op prijs om reacties en aanbevelingen van u te ontvangen, opdat deze kunnen worden meegenomen in een volgende versie.
Het plan kunt u downloaden via: www.pdfarchief.com/zorgplan.pdf

Met vriendelijke groet,

Koos Dirkse,
Voorzitter Healthy Community Foundation

Laag inkomen en eigen risico

Op 21 september jl las ik op Skipr een blog van Lodi Hennink, oud-directeur van de Landelijke Huisartsen Vereniging (LHV), met als titel ‘Eigen risico ongewijzigd, zorgmijden tóch omlaag. Hierbij wil ik wat kanttekeningen plaatsen.

In het artikel gaf hij aan dat chronisch zieken en ouderen jaarlijks hun eigen risico verbruiken. Om pieken te voorkomen stelt hij voor om vanaf 1 januari maandelijks een twaalfde deel van het eigen risico tegelijk met de premie te incasseren. Dat is maandelijks een bedrag van € 32 extra op de premie van de ziektekostenverzekering. Mocht aan het eind van het jaar het eigen risico niet volledig zijn verbruikt, dan krijgt men het restant van het geld terug.
Volgens Hennink voorkomt dit systeem gedurende het lopend jaar onvoorziene kosten en wordt hierdoor zorgmijden – te weinig geld op de bankrekening – omzeild.

Hij gaat verder met: ‘Dat beeld is aanlokkelijk. Want iedere euro die minder ten koste gaat van het spaarsaldo, vertaalt zich aan het einde van het jaar in een welkome en vaak substantiële terugbetaling van maximaal 385 euro. Een mooie sigaar uit eigen doos die aanvoelt als een tantième’.

Het argument van ‘te weinig geld op de bankrekening’ is niet het probleem. Heeft men wel een (vaak klein) bedrag op de bankrekening staan, dan zal dat zeker niet aan zorg worden besteed, omdat men dit wil behouden voor andere tegenvallers. Men ‘kijkt’ het dan nog wel even aan!
Verder spreekt Hennink over iedere euro, die ‘ten koste gaat van de spaarrekening’. Heeft dokter Hennink zich wel eens gerealiseerd, dat deze mensen helemaal geen kans zien om  iets te sparen. Ze moeten ieder dubbeltje omdraaien om rond te komen. Veel van hen komen uit de zwaarste beroepen met lage inkomens. Hennink vindt dat die teruggave aanvult als een soort tantième!

Dit is nu precies de kern van het probleem, die door velen niet wordt begrepen. Deze mensen ervaren het al als straf om ziek te zijn. Zij hebben het geld niet, ook niet in termijnen! Als je chronisch ziek bent moet je vaak rondkomen van een WIA uitkering. Dat zijn inkomsten onder het sociaal minimum! Wordt dat wel eens gerealiseerd?
En dan het eigen risico, dat gebaseerd is op de zorgkostenstijging. Er wordt naar een totaal plaatje van zorgkosten gekeken, maar niet naar de uitgaven. Daar kunnen miljarden op bezuinigd worden, maar men wil dit niet zien!

Ik vind het betreurenswaardig dat zoveel beleidsmakers en mensen met midden en hogere inkomens zich niet kunnen verplaatsen in de schoenen van mensen met lage inkomens en dan nog degenen die ziek zijn.
Waar ik me het meest aan stoor is het feit, dat de kosten van de zorg niet worden aangepakt. Er moeten veel heilige huisjes aangepakt, waardoor er een halt wordt geroepen aan de eindeloze geldstroom naar instanties, die weinig tot niets met zorg van doen hebben.
Zo worden de zorggelden onzorgvuldig verdeeld. Waarom moeten mensen die niets hebben en ziek zijn dan toch nog de eigen bijdrage betalen, waardoor ze nog meer in de problemen komen. Om het ziekzijn hebben ze ook niet gevraagd.

Het voorstel van de heer Hennink vind ik dan ook schaamteloos! Laat hij zich eens verplaatsen in de schoenen van deze groep mensen, maar dat schijnt toch moeilijk te zijn, vooral vanuit ivoren torens!

Debat over Eigen Risico, een schijnvertoning

Afgelopen woensdagavond woonde ik in de Tweede Kamer het debat bij over het eigen risico. In de meeste verkiezingsprogramma’s werd aangegeven dat men het eigen risico wil verlagen. Zo is het ook aan de kiezer gebracht. Ook waren 98 van de 150 Kamerleden voor een verlaging. Tijdens het debat bleek, dat de kiezer een rad voor ogen is gedraaid.

Het debat duurde van 20.30 tot 23.00 uur. Lilian Marijnissen nam als eerste het woord. Zij gaf duidelijk aan, dat de patient boete krijgt op ziek zijn door het eigen risico. In Nederland zijn er 800.000 patienten, die een betalingsregeling hebben moeten treffen met de zorgverzekeraar. Zij kunnen het niet opbrengen. Vertegenwoordigers van vele partijen, zoals Ellemeet (GL), Agema (PVV), Marijnissen (SP), Sazias (50+), Nijboer (PvdA), Kuzu (Denk), Baudet (FvD) en Arissen (PvdD) namen het fel op tegen deleden van de ‘nieuwe coaltie’. VVD, D66, CDA en CU, die inmiddels de verkiezingsbelofte vergeten waren. Ze streden echt voor de kleine miljoen burgers, waar de kosten van de zorg tot aan de lippen staat.

Sneu in dit geval is, dat deze mensen lage inkomens hebben en vaak de zwaarste beroepen. Wat moet je doen als je wel de huisarts vergoed krijgt, maar de voorgeschreven medicijnen niet kan ophalen omdat dit van het eigen risico afgaat!

Het verbaasde mij, dat Kamerleden als Keijzer (CDA), Dijkstra (D66), Dik-Faber (CU) en Arno Rutte (VVD)  geen enkele boodschap aan de burger hadden. Ondanks dat er verschillende malen is aangegeven dat in de verkiezingscampagne van CDA en, CU stond aangegeven, dat het eigen risico fors werd verlaagd, werd er constant omheen gedraaid. Zuivere partijpolitiek, die net doet of de neus bloedt! Het gelieg en gedraai van deze twee Christelijke partijen was weerzinwekkend. Als ze een ruggegraat hebben zou ik met spoed die ‘C’ uit hun naam verwijderen. Met een bijbel op schoot past het niet om te liegen en de burgers te belazeren!

Enig ontzag van mijn kant gaat toch wel uit naar de leden die echt strijden namens de burger en die felle kritiek uitten op het beleid en het gesjoemel met het eigen risico.
In zijn spreektijd gaf Thierry Baudet aan, dat er wel op andere manieren binnen de zorg kan worden bezuinigd, noem alle ingehuurde consultants en managers, de 20% administratiekosten en de weelde bij de zorgverzekeraars.

Arno Rutte (VVD) interumpeerde met de volgende domme vraag: “Bezuinigen op administratiekosten? Dus een cardioloog mag na het onderzoek zijn rapporten niet meer uitwerken?”. Hoe dom kun je zijn! Deze man snapt er werkelijk niets van en zit er mijns inziens alleen voor het geld en een goede baan in de toekomst. Aan de burger heeft hij duidelijk lak!

En dan minister Schippers, ze vindt dat ze zo haar best doet en er komt zo weinig van terecht! De 15 euro eigen risico is van de baan, maar het moet uit de lengte of de breedte komen, dus gaat de premie omhoog. Op de vraag of ze dit terecht vond, antwoordde ze: Ik stel de hoogte van de zorgpremie niet vast, dat doet de zorgverzekeraar!. Zorg is nota bene een overheidstaak, maar ze hebben het volledig uit handen gegeven aan commerciële instellingen! Hoe ziek kun je zijn!

Een dag voor dit debat, op Prinsjesdag, werd in de begroting aangegeven, dat het eigen risico zou worden verhoogd naar 400 euro. Daar is later op de dag over gedebatteerd. In dat debat bleef Schippers vasthouden aan dit bedrag. Nu, een dag later, wordt aangegeven dat die verhoging van de baan is, dat via een brief door informateur Zalm (VVD) aan de Kamerleden werd meegedeeld. Veel Kamerleden hadden hier moeite mee. Als VVD, die in zowel het oude als het nieuwe kabinet zit, moet je toch op Prinsjesdag al geweten hebben, dat dit eraan zat te komen! Schippers ontkende dit. Ook Pia Dijkstra van D66, die hieraan toevoegde: als ik het had geweten, dan had ik niets gezegd, dat is aan onze partijleider!

In 2018 blijft het eigen risico gelijk, maar wat doet het nieuwe kabinet de drie jaar erna? Er zit nog 100 euro verhoging in de pocket. Niemand kon hier iets over zeggen.

De denkfout die constant wordt gemaakt is dat er naar de zorgkosten als één geheel wordt gekeken, niet waar het aan wordt uitgegeven. Ik weet uit ervaring, dat er heel veel zaken zijn, die niet door de beugel kunnen en waar veel figuren, die niets met de zorg van doen hebben, een hele dikke boterham aan verdienen. Ook het declaratiesysteem DBC is één grote geldverslindende machine, ondoorzichtig en zeer fraudegevoelig! De tarieven die aan de coderingen zijn gekoppeld zijn niet berekend, maar bepaald! Hoe ondoorzichtiger, hoe meer instanties er aan het infuus van de zorggelden komen te hangen, uurtje factuurtje!

Een dergelijk Kamerdebat zal nooit wat opleveren aan vermindering van de zorgkosten. Er wordt naar een heel klein detail gekeken, bijvoorbeeld het eigen risico, terwijl naar het geheel moet worden gekeken. Start eens met onderzoek om een zorgstelsel op poten te zetten en ga ervan uit dat er niets bestaat. Hoe zou je het aanpakken? Betrek gegevens uit het buitenland erbij, hoe doen zij dit. Maar ga niet op een wankel systeem pleisters zitten plakken om vervolgens weer over te gaan tot de orde van de dag.

Ik vind dat het zorgstelsel en zeker de burgers serieus moeten worden genomen en opnieuw moet worden opgezet. En houdt in het achterhoofd: je wordt niet ziek omdat dit prettig is.

Daarnaast moet er eens goed gekeken worden naar dit politieke stelsel. Zo als dit nu gaat is het een schijnvertoning, waar de burger, de kiezer niet om heeft gevraagd. Veel Kamerleden  zitten hun dag uit tegen riante arbeidsvoorwaarden en zijn de burger vergeten. Het heeft geen enkele zin om op zo’n manier beleid te voeren, of zoals Baudet zei: balletje-balletje spelen!

Healthy Community Foundation

Veel discussies zijn er gaande over het politieke beleid en hoe dit zou moeten worden verbeterd. Diverse onderwerpen komen aan de orde, waaraan de burger zich het meest stoort. De belangrijkste hiervan zijn zorg en welzijn, direct gevolgd door wonen, persoonlijke ontwikkeling en werken.

Het kabinetsbeleid zorgde de afgelopen jaren voor veel afbraak. Hoewel de burger hiertegen protesteerde, gebeurde er weinig om dit te veranderen, ondanks alle beloften. Die beloftes komen ineens naar voren nu er verkiezingen aankomen. De visie van de heren politici schijnt plotsklaps te zijn veranderd, want veel van de punten kunnen ineens wel worden verbeterd: bakken met geld worden beschikbaar gesteld, partijen kunnen nu wel met elkaar gaan samenwerken en ‘de burger komt dit allemaal ten goede!’ Als men maar op die bepaalde partij zal stemmen!

Huidige politiek
Het is jammer, dat de politiek alleen de burger tijdens de verkiezingen ziet staan. De politici houden zich meer bezig met ‘partijpolitiek’ dan met het luisteren naar en het zorgen voor het welzijn van de burger. Veel nieuwe partijen dienen zich aan om het pluche te veroveren. De belangrijkste vraag hierbij is: Hoe komen we in de Tweede Kamer en hoe halen wij de meeste zetels binnen! Het ene partijpunt wordt nog mooier voorgesteld dan het ander, totdat de partijen (opnieuw) zijn geïnstalleerd. Dan worden de beloftes weer in de lade geschoven en gaat men over tot de orde van de dag.
Iets dat mij al jaren verbaast is, dat beleidsvisies op een negatieve manier worden uitgevoerd. Heeft de ene partij een plan, dan komt voor het zelfde onderwerp de tweede partij met een ander plan, als die partij maar niet vereenzelvigd wordt met de eerste partij, ondanks dat de plannen voor het grootste gedeelte vaak overeen komen! Ik zou zeggen: kijk waar de overeenkomsten liggen en bespreek de verschillen. Maar dat kan niet, want je partij moet zich wel weten te onderscheiden!’ Haantjesgedrag! Politiek moet je ook liggen. Vaak moet je tegen beter weten in kunnen praten! Sommige figuren maken er zelfs hun ‘beroep’ van, als ze maar in de Tweede Kamer zitten.
Echter, je hebt de politiek toch nodig om veranderingen teweeg te brengen, maar op de huidige manier, zoals hiervoor beschreven, wordt het vaak een eindeloze weg.

Een nieuw inzicht met de steun van de burger
Enkele maanden terug heb ik drie bijzondere mensen ontmoet, die, naast een brede ervaring op verschillende gebieden, ook van een korte politieke carrière hebben mogen genieten. Zij vormden dezelfde gedachten als ik: politiek is een middel, geen doel en de bevolking moet actiever kunnen deelnemen.
Na een aantal gesprekken kwamen wij vieren tot de conclusie, dat wij alles in huis hadden om daadwerkelijk veranderingen te kunnen gaan brengen in bestaande stelsels. Wij besloten om ons te gaan inzetten voor een betere politiek, waarin de burger meer zeggenschap krijgt bij politieke beslissingen. De volgende stap was voor ons om een aanspreekpunt in het leven te roepen en kregen de mogelijkheid om een niet actieve stichting nieuw leven in te blazen.
‘Healthy Community Foundation’ (HCF) is per 1 januari 2017 gestart met de verdere uitwerking van ons gedachtegoed, namelijk om in samenwerking met de burger en professionals uit het veld datgene in Den Haag aan te kaarten, dat onder de bevolking leeft. De stichting heeft geen winstoogmerk en is politiek neutraal.

De stichting hanteert vier pijlers:

  • Zorg en Zorgstelsel
  • Persoonlijke Ontwikkeling
  • Werken
  • Wonen en Woonomgeving

Aan de hand van de informatie die burgers en professionals aanleveren, zal onze ‘denktank’ analyses maken, die zullen worden verwerkt tot beleidsadviezen. Deze adviezen worden met de beleidsvoerders besproken. Om hieraan enige druk te verbinden, zullen de burgers over het verloop van de gesprekken worden geïnformeerd via de website en via diverse (social)media.
De bekendheid van HCF verloopt snel en er is veel vraag naar. De doelstelling van de stichting spreekt aan en is alsvolgt verwoord:

Doelstelling:

“Het creëren van een gezonde samenleving, waarin het welzijn van mensen – zoals een goede gezondheid, een ideale woon- en leefomgeving en goede persoonlijke ontwikkeling – centraal staat en dat voor iedere burger bereikbaar, beschikbaar en betaalbaar is”.

Uitvoering
HCF is op dit moment bezig om haar beleidsplannen verder uit te werken. Het bouwen van de website heeft daarnaast hoge prioriteit. Contacten worden gelegd met politieke partijen, overkoepelende organen en overheidsinstanties.
Het eerste plan dat wordt uitgewerkt is Zorg en Welzijn, een onderwerp dat mij zeer aanspreekt. Het huidige beleid op dit gebied laat veel te wensen over en is mijns inziens totaal de verkeerde weg ingeslagen. Onze visie voor een beter, bereikbaar, beschikbaar en betaalbaar zorgsysteem is opgesteld en hierover zal binnenkort worden gepubliceerd. Voor dit plan is uitgegaan van hetgeen ‘leeft’ onder de burgers, de praktijkhouders en andere zorgverleners.
Er wordt neutraal gekeken hoe de onderwerpen het beste tot hun recht kunnen komen, zonder dat wordt uitgegaan van bestaande situaties, die eventueel aangepast zouden kunnen worden. Dit zou anders een ‘pleister op pleister worden!’
Zorg kun je in feite niet loskoppelen van wonen. Kijk bijvoorbeeld naar zorg en huisvesting van ouderen. Beide onderwerpen vallen onder welzijn. Dit geldt ook voor persoonlijke ontwikkeling, een breed begrip, dat vele aspecten van iemands leven omhelzen. Deze onderwerpen worden na ‘zorg en welzijn’ uitgewerkt. Vooruitlopend op de website, is er een korte omschrijving van HCF opgesteld, die HIER is te vinden.

HCF is ook te vinden op de social media:

Verdere informatie kunt u inwinnen via Email: info@stichtingHCF.nl

Ik hoop op veel ondersteuning vanuit de bevolking. Wij doen ons uiterste best om HCF tot een groot succes te maken.
hier

Hoe durft men?

Vele bestuurders en leidinggevenden, die werken in een organisaties, die voor een groot deel door de belastingbetalers op de been worden gehouden, misbruiken hun macht om hun zakken te vullen met topsalarissen, bonussen en ontslagpremies. Te denken valt hierbij aan banken, zorgverzekeraars, zorginstellingen, overheidsinstellingen (zowel nationaal als internationaal).

Balkenendenorm
Deze acties vallen mijns inziens onder machtsmisbruik, corruptie en pure diefstal. Als er dan gevraagd wordt om het jaarsalaris van ziekenhuisbestuurders te reduceren tot een ministersalaris van 15.000 euro per maand, wordt er felle tegenstand geboden, want voor dat geld krijg je geen goede bestuurders! Of men die nu wel heeft!

Ziekenhuizen
Als men bekijkt wat er nu binnen de ziekenhuiswereld gebeurt: een groot deel van de ziekenhuizen staan op omvallen. Ze gaan failliet, worden gesloten, moeten fuseren of worden overgenomen door een commercieel bedrijf, die wel kans ziet om winst te gaan draaien. Hoe durft men deze woorden in de mond te nemen!

Banken
Banken, hetzelfde verhaal. Zalm, die zijn salaris wilde verhogen met 20%, omdat hij daar recht op heeft! Dit terwijl de overheid met het geld van de belastingbetaler de bank heeft moeten overnemen om deze van de ondergang te redden. Duizenden werknemers zijn door de bank ontslagen.
De voorzitter van de ING-bank vindt dat hij achteruit gaat met zijn honorarium en wil er meer bij. Je praat hier over een bank, die duizenden mensen moest ontslaan en waar de overheid heeft moeten ingrijpen met miljarden euro’s aan belastinggeld! En de man vindt zijn jaarsalaris van 1,6 miljoen euro, ofwel ruim 130.000 euro per maand te weinig! Deze figuren worden door hun netwerk in het zadel geholpen en presteren vaak vele malen minder, dan mensen, die nu de toegang worden ontzegd. Blijken ze niet te voldoen, dan gaan ze met een flinke bonus naar een andere topfunctie!

Zorgverzekeraars
Zorgverzekeraars halen een groot deel van hun omzet uit de (verplichte) basispremie. Zij maken uit wat de verzekerde wel of niet vergoed krijgt en welke ziekenhuizen wel of niet mogen worden bezocht. Als je contracten sluit met ziekenhuizen en jij bepaalt wat die ziekenhuizen mogen rekenen en je bepaalt dan ook nog eens naar welk ziekenhuis een verzekerde mag gaan, dan geldt alleen de marktwerking voor de winst van jouw organisatie, de zorgverzekeraar.
Ook binnen deze door de overheid gesponsorde sector worden honoraria genoten tussen de vier en acht ton per jaar! Komt de verzekeraar niet met de premie uit, dan wordt de premie het jaar daarop gewoon verhoogd. De overheid werkt hier trouw aan mee en zal dit niet veranderen!
Waarom zou een minister dit ook doen. Na een ministersperiode moet men tenslotte toch kunnen doorstromen naar een nieuwe topfunctie, die goed wordt betaald en dat zou een zorgverzekeraar kunnen zijn. Het beste is dan ook om de zorgverzekeraars te vriend te houden! Als je beleid hierop wordt afgestemd, valt dit dan wel of niet onder corruptie…

Vriendjespolitiek
Een VVD-senator, die bij een van zijn toezichthoudende functie volledig heeft gefaald, moest naast het neerleggen van zijn functie ook de Eerste Kamer verlaten. De ‘gewone’ man kan dan naar het UWV, krijgt mogelijke een rechtszaak aan zijn broek en kan, in het uiterste geval, zijn huis verkopen. Nee, de ex-senator kreeg een nieuwe functie toebedeeld: een tijdelijk burgemeesterschap! Terwijl een ‘gewone’ baan voor een welwillende werkeloze onbereikbaar blijft!

Werkelijkheid
Men is de relatie met de werkelijkheid volledig kwijt! In mijn beleving is dit puur crimineel gedrag. Ik vraag me ook sterk af wat erger is: iemand die een diefstal pleegt om te kunnen overleven of dit soort figuren, die op illegale wijze hun zakken vullen met geld van de burgers.

Bestuurders van grote organisaties, gesponsord door de overheid met belastinggeld van de burger, die een matig tot slecht beleid voeren en vinden dat ze recht hebben op topsalarissen zijn het gevoel met de werkelijkheid volledig verloren. Schaamteloos!