Meer kans op een winnend staatslot dan op een huurwoning!

Ruim 6 weken sta ik iemand bij om een huurwoning te bemachtigen, niet omdat ze meer ruimte of luxe wil, maar omdat ze niets heeft. Zij is buiten haar schuld op straat komen te staan en heeft geen ‘woonpunten’ kunnen vergaren. Ik heb zeer vele telefoongesprekken gevoerd en veel ervaring opgedaan over het feit hoe je niet met mensen moet omgaan. Wat bestaan er een hufters!

Medische indicaties
Haar medische indicaties zijn aanzienlijk. Op één hiervan zou je al verwachten voorrang te verkrijgen voor onderdak, laat staan vijf van deze indicaties: onder andere hart, longen en nieren!
Toch maakt dit geen enkele indruk. Je krijgt als antwoord “iedereen heeft wel eens wat!” Zelfs een gesprek willen of durven ze niet aan te gaan. Ik gaf aan dat ze nu te ver van haar specialisten woont en er een gevaarlijke situatie zou kunnen ontstaan, gezien haar hartklachten. Meneer, jammer voor haar, maar wij kunnen niets doen! Op de vraag: ‘Moet ze dan maar op straat gaan slapen’ wordt gezegd: ‘Zit niets anders op, want de wachttijd is 5 tot 6 jaar!’

Vrije sector
Een corporatie verwees me naar nieuwbouw in Leiden. Toen ik naar de huur vroeg, kreeg ik als antwoord: Vanaf 1500 euro netto, buiten GWL en servicekosten. Ik vroeg de persoon of hij wel geluisterd had, want zij heeft een WIA uitkering, dat lager is dan het sociaal minimum! Totale desinteresse en geen enkel begrip.
Ik vind het bovendien een vreemde zaak, dat er vele dure huurwoningen worden gebouwd, terwijl er een enorme woningnood is bij de sociale huurwoningen. Dit beleid kun je toch niet serieus nemen, huren van 1500 tot 3500 euro!

Toewijzingsbeleid
Je moet zorgen dat je veel woonpunten hebt vergaard. Vervolgens kun je je inschrijven op diverse woningensites. Zo een abonnement kost je geld. Je krijgt dan geregeld overzichten van huurwoningen, waarop je kunt reageren. Dus woonpunten + inkomen tellen, anders geldt de inschrijving niet. De huurwoningen die op de lijst staan zijn betaalbaar, maar voor iedere woningen zijn er minimaal 80 gegadigden. Wat betreft de laagste huren voor sociale woningen, die ook in de huursubidie vallen, wordt er naar inkomen gekeken. Dit mag niet te hoog zijn, maar ook niet te laag. Dit laatste vind ik absurd. Mensen met een sociaal minimum hebben dus geen enkel recht om een woning te bemachtigen. Waar moeten zij heen?

Antikraak woningen
Ook staan er in Leiden en omgeving antikraak woningen leeg. Deze worden over ongeveer een jaar afgebroken. De (tijdelijke) bewoners betalen een redelijke huur en er wordt gevraagd om toezicht te houden.
Dit zou voor haar een ideale situatie zijn, maar helaas, ze wordt niet ingeschreven, want ze heeft twee katten. Deze katten zijn zeer rustig, vernielen niets, bovendien heeft ze deze al tien jaar. Ondanks het feit dat de woningen worden afgebroken, mogen haar katten niet mee. Die moet ze maar ergens achterlaten of onderbrengen. Hoe hard en dom kun je zijn. Je kinderen doe je toch ook niet weg!

Grote woningnood
Het punt is, dat er vele mensen in deze situatie verkeren, maar er wordt weinig tot niets aan gedaan. Wordt het niet eens tijd om het beleid te veranderen? Wellicht de beleidvoerders eens een tijdje dakloos laten zijn. Voelen ze wat het is!
Voor de volledigheid, haar achtergrond: Wie helpt Jolanda?

Ik vind dat Nederland schandalig met zijn eigen inwoners omgaat!

Woningnood! Regering: doe er eens wat aan!

De woningnood binnen de goedkopere ofwel sociale huurwoningen viert al jaren hoogtij. Je bent starter, moet door een lichamelijk ongemak gelijkvloers gaan wonen of je hebt een relatie achter de rug en moet de gezamenlijke woning verlaten, dan heb je een groot probleem.

Regeltjes
Ondanks dat de overheid zich al sinds de oorlog bezighoudt met veel nieuwbouw, schijnt het toch niet te lukken om het zodanig aan te pakken, dat het ook effect heeft. Het opstellen van regeltjes hoe de huurwoningen moeten worden verdeeld en hier allerlei commissies voor in te stellen, weet men het niet aan te pakken.
Op tv wordt er veel aandacht aan besteed, zoals afgelopen 6 mei nog bij Kassa. De gesprekspartners wijzen duidelijk naar elkaar die de regels bepalen.

Overheid
Het tekort aan sociale huurwoningen bedraagt op dit moment 160.000! Bij een dergelijk tekort zou je denken dat men er alles aan doet om die achterstand weg te werken. Maar nee, het aanbod van sociale huurwoningen liep in zes jaar (2009-2015) terug van 75% naar 58%.
Daarbij vond men schijnbaar de woningnood opgelost, zodat men het ministerie van Volkshuisvesting zijn zelfstandigheid (na ruim 65 jaar) ontnam en onder een ander ministerie schoof. De taken van het departement gingen per 14 oktober 2010 deels over naar het ministerie van Infrastructuur en Milieu. De verantwoordelijkheid voor taken op het gebied van volkshuisvesting, wijken en integratie ging over naar het ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties.
Nou, daar schiet de burger veel mee op! Een beetje schuiven met departementen, heel veel commissies in het leven roepen, stapels papier produceren met hoe het zal moeten en dat is het.

Ministerie van VROM
Zelf heb ik 13 jaar op het ministerie van Volkshuisvesting en RO gewerkt, van 1968 tot 1981. In die tijd had het departement nog invloed op woningbouwverenigingen. Er werden richtlijnen opgesteld over het aantal woningen en hoe die moesten worden verdeeld in woningwet, premiehuur en vrije sector woningen en er werd streng op gecontroleerd. Ook de aanvangshuur en de huurverhoging de komende jaren werd door ons bepaald. Dit gebeurde op basis van een dynamische kostprijshuur.
Mijns inziens bouwen die woningcorporaties maar raak en dan het liefst in de vrije sector. Dit levert namelijk meer op. In Leiden wordt er nieuwbouw gepleegd. Huren van €1500 tot €2000 worden met een strak gezicht aangeboden! Schaamteloos!

Passend Toewijzen
Per 1 januari 2016 is de regel ‘Passend Toewijzen’ ingevoerd. Zij wijzen de woningen toe aan mensen met een laag inkomen, die in aanmerking komen voor huurtoeslag.
De corporaties schuiven alles naar die commissie, die de aanvragen theoretisch bekijkt en beoordeelt. Het is een soort loterij. Bij de gemeente of bij de corporatie behoef je niet aan te kloppen, want voor je het weet sta je weer buiten, zonder resultaat.

Te weinig betaalbaar aanbod
Voor woningzoekenden met een laag inkomen, worden er zeer weinig sociale woningen aangeboden. Mocht er een woning vrijkomen, dan kun je, met voldoende punten, hierop reageren. De kans dat je de woning dan toegewezen krijgt is nihil. Je moet je niet verbazen als er nog 300 kandidaten voor je zijn. De wachttijd op zo een woning is wel 5 tot 6 jaar!
Starters kunnen het vergeten om een goedkope huurwoning aangeboden te krijgen. Vaak is het inkomen te laag en hebben zij geen of onvoldoende woningpunten. Het kan jaren duren voordat zij zelfstandig kunnen gaan wonen.

Woningnood
Naast de starters zijn er nog drie groepen mensen met een zeer groot probleem op het gebied van huisvesting.

Groep 1
De mensen met een lichamelijke beperking. Velen hebben een aangepaste woning nodig, die hun huidige huis niet kan bieden, zoals een beganegrond woning of een woning waar een lift aanwezig is, alles gelijkvloers, rolstoel begaanbaar, etc. Vaak zijn ze aangewezen op een WIA-uitkering, dus hun keuze is zeer beperkt. Het resultaat is, dat ze nog wel enige tijd in hun huidige huis moeten verblijven, ondanks alle (ondoenlijke) ongemakken.

Groep 2
Eén op de drie huwelijken/relaties worden verbroken. Hierdoor zal één van de twee de woning moeten verlaten. Vaak is dit de vrouw. Heeft men pech, dan heeft de vrouw weinig carrière opgebouwd. Woningpunten zijn er ook vaak niet. Waar moeten deze mensen naar toe? En dat zijn er zeer veel! Vaak krijgen zij onderdak bij familie of vrienden of zijn aangewezen op een noodwoning of vakantiehuisje, waar vaak de huur gigantisch hoog is!

Groep 3
Voor studenten is het zeer moeilijk om een kamer te bemachtigen. De ‘huisjesmelkers’ maken woekerwinsten met de huurprijs van kamers. Deze week kwam er nog het bericht, dat buitenlandse studenten zelf in asielzoekerscentra slapen of in de auto. Een makelaar gaf mij aan dat hij soms de vraagprijs van een kamer niet over zijn lippen kon krijgen: €850 euro voor 15 m2 en het toilet en de douche delen met 16 man!

Corporaties aan zet
De corporaties moeten door de overheid worden gewezen op hun verantwoordelijkheid. Zij moeten worden gedwongen en gestimuleerd om zich voornamelijk te richten op goedkope huurwoningen. En dit geldt niet alleen voor woningen onder de huurtoeslaggrens van € 592,55, maar ook woningen die net boven die grens liggen. Om dit tekort van 160.000 woningen weg te werken, bij een bouw van circa 30.000 per jaar, is men nog wel even bezig.

Eigen woning
Er moet meer ruimte geboden worden om een woning te kunnen aanschaffen. Er wordt nu naar het inkomen gekeken en gelijk afgewezen. Het onderpand is niet van belang, ook de huidige lage rente niet. Gaat men uit van een woning van € 125.000 op basis van een annuïteit en een rente van 2%, dan betaalt men per maand, inclusief de WOZ-waarde, rond de €400,-. Met ondersteuning van de overheid (garantie) en subsidie, die nu aan huursubsidie zou worden uitgegeven, zijn deze mensen veel goedkoper uit! En er is onderpand. Alleen nog een instantie die zich gaat richten op hypotheekverstrekking.

Tot slot
Al enige tijd zet ik mij hard in voor een dame, die door haar ex op straat werd gezet. Zij heeft geen woningpunten kunnen opbouwen en had, door lichamelijke aandoeningen, op dat moment geen baan. Het enige waar zij terecht kon was een vakantiewoning, die van alles mankeerde en zeer duur was in huur. Bovendien lag deze woning op 50km afstand van het ziekenhuis, waar ze enkele malen per week op aangewezen was.
Vele instanties heb ik gebeld. Toen ik de grootste woningbouwvereniging aan de lijn had en het verhaal uitlegde, dat deze dame het aan de nieren, het hart, de longen en de vaten had, kreeg ik als antwoord: “Iedereen heeft wel eens wat. De wachttijd is zes jaar voor haar!” Op mijn vraag of zij dan maar buiten op een bank moest gaan slapen, zei hij: “Die keuze is aan haar!”

Healthy Community Foundation

Veel discussies zijn er gaande over het politieke beleid en hoe dit zou moeten worden verbeterd. Diverse onderwerpen komen aan de orde, waaraan de burger zich het meest stoort. De belangrijkste hiervan zijn zorg en welzijn, direct gevolgd door wonen, persoonlijke ontwikkeling en werken.

Het kabinetsbeleid zorgde de afgelopen jaren voor veel afbraak. Hoewel de burger hiertegen protesteerde, gebeurde er weinig om dit te veranderen, ondanks alle beloften. Die beloftes komen ineens naar voren nu er verkiezingen aankomen. De visie van de heren politici schijnt plotsklaps te zijn veranderd, want veel van de punten kunnen ineens wel worden verbeterd: bakken met geld worden beschikbaar gesteld, partijen kunnen nu wel met elkaar gaan samenwerken en ‘de burger komt dit allemaal ten goede!’ Als men maar op die bepaalde partij zal stemmen!

Huidige politiek
Het is jammer, dat de politiek alleen de burger tijdens de verkiezingen ziet staan. De politici houden zich meer bezig met ‘partijpolitiek’ dan met het luisteren naar en het zorgen voor het welzijn van de burger. Veel nieuwe partijen dienen zich aan om het pluche te veroveren. De belangrijkste vraag hierbij is: Hoe komen we in de Tweede Kamer en hoe halen wij de meeste zetels binnen! Het ene partijpunt wordt nog mooier voorgesteld dan het ander, totdat de partijen (opnieuw) zijn geïnstalleerd. Dan worden de beloftes weer in de lade geschoven en gaat men over tot de orde van de dag.
Iets dat mij al jaren verbaast is, dat beleidsvisies op een negatieve manier worden uitgevoerd. Heeft de ene partij een plan, dan komt voor het zelfde onderwerp de tweede partij met een ander plan, als die partij maar niet vereenzelvigd wordt met de eerste partij, ondanks dat de plannen voor het grootste gedeelte vaak overeen komen! Ik zou zeggen: kijk waar de overeenkomsten liggen en bespreek de verschillen. Maar dat kan niet, want je partij moet zich wel weten te onderscheiden!’ Haantjesgedrag! Politiek moet je ook liggen. Vaak moet je tegen beter weten in kunnen praten! Sommige figuren maken er zelfs hun ‘beroep’ van, als ze maar in de Tweede Kamer zitten.
Echter, je hebt de politiek toch nodig om veranderingen teweeg te brengen, maar op de huidige manier, zoals hiervoor beschreven, wordt het vaak een eindeloze weg.

Een nieuw inzicht met de steun van de burger
Enkele maanden terug heb ik drie bijzondere mensen ontmoet, die, naast een brede ervaring op verschillende gebieden, ook van een korte politieke carrière hebben mogen genieten. Zij vormden dezelfde gedachten als ik: politiek is een middel, geen doel en de bevolking moet actiever kunnen deelnemen.
Na een aantal gesprekken kwamen wij vieren tot de conclusie, dat wij alles in huis hadden om daadwerkelijk veranderingen te kunnen gaan brengen in bestaande stelsels. Wij besloten om ons te gaan inzetten voor een betere politiek, waarin de burger meer zeggenschap krijgt bij politieke beslissingen. De volgende stap was voor ons om een aanspreekpunt in het leven te roepen en kregen de mogelijkheid om een niet actieve stichting nieuw leven in te blazen.
‘Healthy Community Foundation’ (HCF) is per 1 januari 2017 gestart met de verdere uitwerking van ons gedachtegoed, namelijk om in samenwerking met de burger en professionals uit het veld datgene in Den Haag aan te kaarten, dat onder de bevolking leeft. De stichting heeft geen winstoogmerk en is politiek neutraal.

De stichting hanteert vier pijlers:

  • Zorg en Zorgstelsel
  • Persoonlijke Ontwikkeling
  • Werken
  • Wonen en Woonomgeving

Aan de hand van de informatie die burgers en professionals aanleveren, zal onze ‘denktank’ analyses maken, die zullen worden verwerkt tot beleidsadviezen. Deze adviezen worden met de beleidsvoerders besproken. Om hieraan enige druk te verbinden, zullen de burgers over het verloop van de gesprekken worden geïnformeerd via de website en via diverse (social)media.
De bekendheid van HCF verloopt snel en er is veel vraag naar. De doelstelling van de stichting spreekt aan en is alsvolgt verwoord:

Doelstelling:

“Het creëren van een gezonde samenleving, waarin het welzijn van mensen – zoals een goede gezondheid, een ideale woon- en leefomgeving en goede persoonlijke ontwikkeling – centraal staat en dat voor iedere burger bereikbaar, beschikbaar en betaalbaar is”.

Uitvoering
HCF is op dit moment bezig om haar beleidsplannen verder uit te werken. Het bouwen van de website heeft daarnaast hoge prioriteit. Contacten worden gelegd met politieke partijen, overkoepelende organen en overheidsinstanties.
Het eerste plan dat wordt uitgewerkt is Zorg en Welzijn, een onderwerp dat mij zeer aanspreekt. Het huidige beleid op dit gebied laat veel te wensen over en is mijns inziens totaal de verkeerde weg ingeslagen. Onze visie voor een beter, bereikbaar, beschikbaar en betaalbaar zorgsysteem is opgesteld en hierover zal binnenkort worden gepubliceerd. Voor dit plan is uitgegaan van hetgeen ‘leeft’ onder de burgers, de praktijkhouders en andere zorgverleners.
Er wordt neutraal gekeken hoe de onderwerpen het beste tot hun recht kunnen komen, zonder dat wordt uitgegaan van bestaande situaties, die eventueel aangepast zouden kunnen worden. Dit zou anders een ‘pleister op pleister worden!’
Zorg kun je in feite niet loskoppelen van wonen. Kijk bijvoorbeeld naar zorg en huisvesting van ouderen. Beide onderwerpen vallen onder welzijn. Dit geldt ook voor persoonlijke ontwikkeling, een breed begrip, dat vele aspecten van iemands leven omhelzen. Deze onderwerpen worden na ‘zorg en welzijn’ uitgewerkt. Vooruitlopend op de website, is er een korte omschrijving van HCF opgesteld, die HIER is te vinden.

HCF is ook te vinden op de social media:

Verdere informatie kunt u inwinnen via Email: info@stichtingHCF.nl

Ik hoop op veel ondersteuning vanuit de bevolking. Wij doen ons uiterste best om HCF tot een groot succes te maken.
hier